Klingi - ostrze noża i jego serce

Najczęściej używanym materiałem na klingi jest żelazo i węgiel wzbogacony różnymi elementami, takimi jak chrom, wanad, mangan i inne. Różne rodzaje stali powstają przez dostosowanie ilości każdego dodawanego materiału. Na przykład stal nierdzewną robi się przez dodanie bardziej odpornych na rdzę materiałów. Procesy wykończeniowe odgrywają ważną rolę w tworzeniu stali a procesy takie jak walcowanie i obróbka cieplna mają duży wpływ na wytrzymałość stali. Każdy materiał zachowuje się inaczej w różnych procesach wykończeniowych.

* Stal narzędziowa D2

Jest to stal o bardzo wysokiej zawartości węgla (1,5%), która ma doskonałą zdolność trzymania krawędzi i bardzo dużą odporność na zużycia. Jednak brakuje wytrzymałości. Klingi z tej stali nie są odporne na korozję jak 440C czy ATS-34. Stal ta nie jest tez uważana za stal nierdzewną (stal ta jest zaliczona do stali pół-nierdzewnych), ponieważ ma tylko 12% chromu (gdy ostrza ze stali nierdzewnej mają 13% lub więcej).
Jest to stal o wysokiej zawartości węgla i chromu o maksymalnej twardości 64 HRC. Zaletą klingi ze stali narzędziowej jest to ,że ma dużą twardość dlatego też są łatwe do naostrzenia.
Cechą tej stali jest mniejsza od stali sprężynowych odporność na pęknięcia i wykruszenia (udarność) oraz wysokie koszty obróbki. Stosowana w klingach noży średniej i wyższej klasy, oraz w nożach wytwarzanych ręcznie na indywidualne zamówienie
Skład stali narzędziowej D2 to: C = 1,55%; Si = 0,25; Mn = 0,35%; Cr = 11,8%; Mo = 0,80%; V = 0,95%

* Stal 440C

Jest to popularna stal nierdzewna o wystarczająco wysokiej zawartości węgla i chromu o maksymalnej twardości 60 HRC. Klingi z tej stali są odporne na rdzę, ale gdy stępią się, materiał ten jest trudny do ponownego naostrzenia. Jest to stal nierdzewna stosowana w wielu produkowanych fabrycznie ostrzach noży. Jest bardzo wytrzymała i wyjątkowo odporna na plamy rdzy. Dobrze trzyma krawędź i jest dość łatwy do ostrzenia. Zwykle jest utwardzona między 56 a 59 HRC i świetnie nadaje się do wszystkich ostrzy. 440C jest znacznie lepszaż od większości innych stali serii 400. Różnice między nimi sprowadzają się do zawartości węgla (to z kolei wpływa na wytrzymałość mechaniczną krawędzi tnącej). Stal 440C ma największą zawartość węgla 0,95 - 1,2%.
Dzięki zawansowanej obróbce termicznej stal ta osiąga parametry bliskie stali ATS-34 / 154CM, a przy tym przewyższa je odpornością na korozję.

* Stal nierdzewna ATS-34

Obecnie jest to najdoskonalsza stal o wysokiej zawartości węgla i chromu o maksymalnej twardości 59 do 61 HRC. Stal ten jest produkowana przez japoński koncern Hitachi a pierwotnie była opracowana do produkcji łopat turbin w silnikach odrzutowych. Jest to modyfikacja stali 440C. Różnica jest w zwiększonej zawartości molibdenu i obniżonej zawartości chromu. Dzięki temu otrzymano większą odporność na ścieranie i deformacje krawędzi co wpływa na znaczne lepsze trzymanie ostrości. Jednak stal ta jest nieco bardzie krucha niż stal 440C i ma mniejszą odporność na korozję.
Skład chemiczny tej stali to: C = 1,03%; Si = 0,25%; Mn = 0,41%; Cr = 13,74%; Mo = 3,56%; P = 0,001%.
Stal ta jest podobna do stali 154CM z USA. Stała się bardzo popularna wśród producentów noży w latach 90-tych jako lepszej jakości alternatywa dla 440C. Stosowana w klasie cenowej średnich i drogich noży

* Stal damasceńska

Jest to rodzaj stali, która została wyprodukowana poprzez barwienie dwóch warstw żelaza z niklem o różnym kolorze, a następnie wielokrotnie zaginana, nagrzewana i młotkowana. Następnie ostrza są polerowane różnymi ziarnami i starannie hartowane. W końcowej fazie wzór Pamor ujawnia się za pomocą roztworu proszku wapna i arsenu. Technika ta jest bardzo pracochłonna. Efektem końcowym jest mocne ostrze o dobrej jakości krawędzi z niepowtarzalnym wzorem. Stal ta jest dość droga i używana głównie ze względu na swój artystyczny charakter ma przede wszystkim wartość estetyczną ale wykonana przez mistrza na pewno będzie przewyższać klingi produkowane metodą przemysłową.